کوروش احمدی: آمریکا با تجمیع نیرو در آبهای اطراف ایران، مدل دیپلماسی قایقهای توپدار را در نظر دارد/ خط قرمز مربوط به موضوعات مذاکره نیست اما...
به گزارش اقتصادنیوز به نقل از چند ثانیه، کوروش احمدی دیپلمات سابق ایران گفت: از شواهد و قراین حاکی است که توافقی برای انجام یک دور مذاکره بین آقایان عراقچی و ویتکاف حاصل شده است و قرار است ظرف چند روز آینده چنین مذاکرهای انجام شود.
من امید خیلی زیادی ندارم که در این مذاکره، حداقل دور اول آن، توافقی حاصل شود. چون نشانهای که حاکی از امکان شکلگیری یک مذاکره که شایسته نام مذاکره باشد، نمیبینیم. آمریکا در واقع با تجمیع نیرو در آبهای اطراف ایران، مدل "دیپلماسی قایقهای توپدار" را در نظر دارد و در پی آن است که از طریق یک "تهدید معتبر" ایران را وادار به پذیرش شرایطش کند.
از سوی دیگر ایران نیز بعید است از الگوی پیشین مذاکراتی که داشت، یعنی مذاکره غیرمستقیم و اصرار بر مذاکره تنها درباره یک موضوع یعنی غنیسازی دست بردارد. اگر این حدس من درست باشد، حاصل آن چیزی جز تکرار الگوی مذاکراتی بهار گذشته نیست که بعید است حاصلی جز آنکه قبلا داشت، داشته باشد.
حتی شاید شرایط این بار از جهاتی سختتر هم باشد. آن زمان، شرایط از این نظر متفاوت بود که ایران اهرمهای بیشتری داشت. سایتهای هسته ی ایران مشغول کار بودند و این سایتها میتوانستند اهرم ایران برای مذاکره باشند.
اعتراضات اخیر را نیز در آن تاریخ نداشتیم و موقعیت بینالمللی ایران درآن زمان بهتر بود. بعلاوه، در آن زمان هنوز مقامات آمریکایی صحبتی از برنامه موشکی و گروههای محور مقاومت به عنوان موضوعاتی که باید در دستور مذاکرات باشد، نکرده بودند و تمرکز تنها بر سر غنیسازی بود.
این در حالی است که ویتکاف در ۱۶ ژانویه از ۴ موضوع یعنی غنیسازی، موجودی اورانیوم غنی شده، موشکها و گروههای مقاومت به عنوان موضوعاتی که باید بین ایران و آمریکا مورد مذاکره قرار گیرند، سخن گفت.
البته تا کنون ترامپ شخصا سخنی در ارتباط با سه موضوعی اضافه شده نکرده است و این احتمال منتفی نیست که قصد او از این سه موضوع استفاده از آنها به عنوان حربه مذاکراتی باشد و در صورت موافقت ایران با توقف غنیسازی و خارج شدن محموله اورانیوم غنی شده، ترامپ اصراری روی سایر موضوعات نکند.
به هر حال، آنچه مهم است این است که نمایندگان دو طرف یکدیگر را ببینند و رو در رو با هم مذاکره کنند. قطعا آنچه که مقامات کشورها در عرصه عمومی مطرح میکنند، حرف اول و آخر آنها نیست.
چرا که همه رهبران سیاسی مخاطبان متعددی دارند و سخنان عمومی آنها متوجه مقاصد و منظورهای متعدد است. حتی مواضع نمایندگان دولت ها در اوایل ادوار مذاکراتی نیز میتواند تنها مواضع مذاکراتی آنها باشد و با هدف چانهزنی مطرح شود و در ادامه کار آن مواضع مقدماتی تعدیل شود.
مهم این است که طرفین رویه و عرف دیپلماتیک را رعایت کنند. با هم بطور مستقیم مذاکره کنند و پیششرطی برای موضوعاتی که مایل به طرح آن هستند، نداشته باشند. خط قرمز مربوط به موضوعات مذاکره نیست. اما هر کشوری میتواند در مورد توافق خط قرمزهایی داشته باشد.
ارسال نظر